TIENDES OF WAT JY KAN BEKOSTIG
WAARVANDAAN KOM DIE GEBRUIK: Die gebruik van tiendes het sy oorsprong in die antieke wêreld, waar dit algemeen was om ‘n tiende van jou inkomste of opbrengs aan ‘n heerser of leier te gee. Die begrip “tiende” was deur verskeie kulture en godsdienste gebruik. Die begrip kom van die Latynse woord decimus, wat “een tiende” beteken. Hierdie praktyk was ‘n manier om lojaliteit en onderwerping aan die gesag van die heerser te toon. Dit was nie beperk tot een spesifieke kultuur nie, maar was deur verskeie antieke beskawings gebruik.
DIE GRECO-ROMAANSE, BABILONIESE EN PERSIESE KULTURE: In die Grieks Romeinse (Greco-Romaanse), Babiloniese, en Persiese samelewings was dit algemeen om ‘n tiende van jou opbrengs of inkomste te gee as ‘n vorm van belasting of offer aan die heersers of gode. Hierdie praktyk was ‘n integrale deel van die samelewing en het gedien as ‘n vorm van hulde en erkenning van die godsdienstige en politieke gesag wat oor die mense geheers het.
HEBREËRS: Onder die Hebreërs het die tiende ‘n besondere godsdienstige betekenis gekry, maar die Joodse geloof was ook die Regering. Dit is as ‘n heilige plig beskou, en in die Bybel, veral in Levitikus 27:30-33, word die tiende beskryf as die tiende deel van alle verkrygde vrug van arbeid of inkomste wat aan God behoort. Dit was ‘n erkenning van God se hoogste heerskappy en ‘n manier om Sy seëninge te erken deur ‘n deel daarvan terug te gee aan Hom. Hierdie tiendes is gebruik om die Leviete, die priesters, en die tempeldiens te onderhou, wat getoon het dat dit nie net ‘n ekonomiese bydrae was nie, maar ‘n daad van aanbidding en gehoorsaamheid aan God.
OMVATTENDE DEFINISIE: ‘n Tiende is ‘n tiende deel van ‘n persoon se inkomste of opbrengs wat aan ‘n heerser, leier of god gegee word as ‘n erkenning van gesag en ‘n daad van lojaliteit. In die konteks van die Hebreeuse geloof, is die tiende ‘n heilige plig en ‘n godsdienstige daad wat erkenning gee aan God se hoogste heerskappy en ‘n manier om dankbaarheid te betoon vir Sy voorsiening.
SAMEVATTING: In die ou tyd, by die Babilloniërs, Perse, Grieke, Romeine en Hebreërs, was dit ‘n algemene praktyk om ‘n tiende van jou inkomste aan ‘n koning, heerser of leier te gee. Dit was ‘n manier om hulde en lojaliteit te betoon en om die heerser se hoogste gesag te erken. In die Bybel het die tiende ‘n spesifieke en heilige betekenis. Dit verwys na die tiende deel van alle verkrygde vrugte of inkomste wat aan God gegee moet word as erkenning van Sy hoogste heerskappy.