22 SEPTEMBER 2001 … 23 JAAR GETROUWD
Mijn lieve Nanine, Daphne en Thijmen,

Terwijl ik deze brief schrijf, word ik overmand door een gevoel van dankbaarheid en liefde voor ons gezin. Mijn huwelijk met jou, Nanine, en het gezin dat we samen hebben opgebouwd, is een van de grootste geschenken in het leven. Maar de reis was niet altijd gemakkelijk. Het niveau van toewijding en verbondenheid dat nodig is om een huwelijk te koesteren—verbondenheid met elkaar, met onszelf, met onze kinderen en met een hoger doel—is niets minder dan indrukwekkend. Toen ik met jou trouwde, begreep ik niet helemaal wat een huwelijk inhield. Ik denk niet dat iemand het echt begrijpt totdat je erin zit.
Statistieken laten ons zien dat een huwelijk net zoveel kans heeft om te mislukken als om te slagen. Dat zijn niet bepaald bemoedigende kansen. En zelfs wanneer koppels bij elkaar blijven, is er geen garantie van een liefdevolle, groeiende relatie vol wederzijdse steun en voldoening. Maar hier zijn we, ongeacht culturele verschillen, tegen de verwachtingen in, niet alleen doorstaan we, maar omarmen we samen de hoogte- en dieptepunten van het leven. We hebben iets moois gecreëerd, iets dat elke dag gekoesterd en beschermd moet worden.

Als er enige raad is die ik kan geven over deze huwelijksreis, zijn het de vijf lessen die we onderweg hebben geleerd:
Communicatie is de Sleutel: Dit is de basis van alles. We zijn vaker over deze les gestruikeld dan ik kan tellen, en we hebben het op de harde manier moeten leren. Maar de les blijft: laat dingen niet opbouwen. Krop je gevoelens niet op of laat ze niet in wrok veranderen. Moeilijke gesprekken zijn precies dat—moeilijk—maar ze zijn noodzakelijk. Aan de andere kant van die moeilijke gesprekken ligt een sterker, meer verbonden ‘wij’. Onthoud dat gevoelens aan beide kanten geldig zijn, en dat het erkennen ervan leidt tot een dieper begrip.
Toewijding om te Leren door Fouten: We groeien door fouten, zowel de kleine als de grote. Ons huwelijk wordt bij elkaar gehouden door de nederigheid om toe te geven wanneer we verkeerd zijn en de compassie om elkaars imperfecties te vergeven. Het is niet de afwezigheid van fouten die ons sterk maakt, maar de manier waarop we ervoor kiezen om ze samen te confronteren, met geduld, begrip en vriendelijkheid.
Respect voor elkaars Meningen: We zijn het niet altijd eens, en dat is prima. Onze verschillende perspectieven zijn even waardevol en verrijken onze relatie. Respect voor elkaars standpunten, zelfs wanneer ze verschillen van de onze, was essentieel om de balans in onze relatie te behouden.
Humor: Lachen is de draad die ons in de moeilijkste tijden weer aan elkaar heeft genaaid. Het vermogen om humor te vinden te midden van chaos, om elkaar te laten glimlachen—of beter nog, om te lachen totdat onze zijden pijn doen—heeft ons door vele uitdagingen gedragen. Het is een van de mooiste geschenken die we delen, en ik hoop dat we het nooit verliezen.
Onthoud dat We Mensen zijn: We zijn meer dan alleen partners of ouders; we zijn individuen met onze eigen dromen, angsten, hoop, en zorgen. We kozen destijds voor elkaar, en we kiezen nog steeds elke dag voor elkaar. En die keuze is wat onze band zo kostbaar maakt.

Terwijl we nog een huwelijksverjaardag vieren, denk ik na over wat ik dit jaar aan jou, Nanine, en onze kinderen wil geven. Het antwoord is eenvoudig: hoop. Hoop is mijn geschenk aan jullie vandaag.
Hoop dat we de kracht in elkaar kunnen blijven vinden en een bron van kracht voor anderen kunnen zijn.
Hoop dat, ondanks de fysieke, emotionele en gezondheidsuitdagingen waarmee we te maken hebben, onze band sterker zal zijn dan de obstakels die op ons pad komen.
Hoop dat we nog vele jaren hier samen zullen staan, voor nog vele herdenkingen.
De geloften die we 23 jaar geleden in Lathum hebben afgelegd, zijn op manieren beproefd die we ons nooit hadden kunnen voorstellen. “Voor goede en slechte tijden, armoede en rijkdom, ziekte en gezondheid”—we hebben het allemaal meegemaakt, en we zijn er nog steeds. Dus laten we vandaag hoop vasthouden als ons leidende licht, ons anker, en onze belofte voor de toekomst.

Hier is op naar het komende jaar en verder, naar het omarmen van alles wat op ons pad komt met open harten en standvastige hoop.
Met al mijn liefde,
Obe