DIE WATER BEHOORT AAN FLAPPIE

Home » blog » DIE WATER BEHOORT AAN FLAPPIE

DIE SKILPAD EN DIE OLIFANT

Obe se KHOI kinderfabels

Lank lank gelede op in ‘n land waar diere van alle grotes en vorms vrylik rondgeloop het, was daar ‘n groot meningsverskil tussen twee magtige wesens – die Olifant en die Reën. Die Olifant, een van die grootste soogdiere in die land, het op die Reën neergesien en gesê: “As jy beweer dat jy my kos voorsien, op watter manier doen jy dit?”

Die Reën, sag en sorgsaam , het geantwoord: “As jy sê ek voed jou nie, sal jy  beslis nie wegkwyn en sterf as ek weggaan nie?” En met daardie woorde het die Reën weggegaan en die Olifant in verwarring agtergelaat.

Die Olifant, effens verward, het besluit om na die Aasvoël, te draai en het haar gevra: “Aasvoël, kan jy vir my reën bring?” Die Aasvoël, met ‘n hoogmoedige houding, het geantwoord: “Ek kan nie vir jou reën bring nie.”  Gefrustreerd het die Olifant na die Kraai gedraai en dieselfde vraag gestel. Die Kraai, meer gewillig om te help, het gesê: “Ek sal vir jou reën bring, maar eers moet jy vir my die bestanddele voorsien.” Die Olifant het vinnig die nodige items ingesamel, en die Kraai het aan die werk gegaan. Die lug het donker geword, en die Reën het begin val. Dit het swaar gereën, en die water het die damme volgemaak, maar met verloop van tyd het die water stadig opgedroog, en net een dam het oorgebly.

Eendag het die Olifant besluit om sappige blare te soek, maar hy het besef dat hy iemand nodig het om oor die oorblywende water te waak. Hy het na die Skilpad gedraai en gesê: “Skilpad, bly hier en maak seker dat die water veilig bewaar is terwyl ek weg is.”

Die Skilpad, met ‘n knik, het ingestem met die Olifant se versoek. Terwyl die Olifant op sy jagtog vertrek het, het die Skilpad getrou oor die kosbare water gewaak. Spoedig het ander diere in die kalahari by die dam begin aankom, dors van die hitte en op soek na ‘n sluk water. Die Kameelperd het na die Skilpad gestap en gesê: “Skilpad, mag ek asseblief ‘n bietjie water drink?”

Toe het die magtige Leeu egter na die dam gekom het en vir ’n slukkie gevra het, het die Skilpad geaarsel. Voordat hy kon antwoord, het die Leeu die Skilpad gegryp en woes geveg. Die Leeu het groot slukke uit die dam gedrink, en van daardie dag af het al die diere na die dam gekom om hul dors te les.

Toe die Olifant van sy jagtog terugkeer, het hy die Skilpad gevra: “Klein Skilpad, is daar nog water?” Die Skilpad het met ‘n hartseer antwoord: “Die diere het al die water gedrink.” Die Olifant, gevoel dat hy verraai is, het die Skilpad een laaste vraag gevra: “Klein Skilpad, moet ek jou kou of jou heel insluk?” Die klein Skilpad, wat bang was vir sy lewe, het bewerig geantwoord: “Sluk my asseblief heel in.”

En so het die Olifant die Skilpad heel ingesluk. Maar toe die klein Skilpad die Olifant se liggaam binnegekom het, het hy sy skerpe kloue gebruik om die Olifant se lewer, hart en niere te skeur. Die Olifant, deur pyn verswelg, het gesê: “Klein Skilpad, jy maak my dood.” En met daardie woorde het die groot Olifant op die grond geval, leweloos.

Die klein Skilpad, op wonderbaarlike wyse onbeskadig, het uit die lewelose liggaam van die Olifant te voorskyn gekom en vry beweeg waar hy wou. En so, in hierdie merkwaardige verhaal van taktiek en slimheid, het die eenvoudige Skilpad die magtige Olifant oortref, wat wys dat verstand soms oor krag kan heers.

Kaptein Ghaap het die kinders met ‘n ernstige blik aangekyk. “Onthou, kinders, dit is nie altyd die sterkste wat oorwin nie, maar diegene wat hul verstand gebruik. Wees altyd wys en gebruik julle slimheid om in moeilike situasies te oorleef en jul teenstanders te uitoorlê en te oorwin.”

Die kinders het met bewondering en respek na Kaptein Ghaap gekyk, diep onder die indruk van die les wat hulle geleer het. En so het hulle rustig gaan slaap, wetende dat hulle weer die volgende aand ‘n ander storie van Kaptein Ghaap sou hoor.