NOODSAAKLIKE DAAD VAN AANBIDDING EN TOEWYDING
Om die plaaslike kerk met offergawes te ondersteun, is nie net ‘n finansiële transaksie nie; dit is ‘n noodsaaklike daad van aanbidding en toewyding aan die liggaam van Christus. Elke Christen word geroep om deel te neem aan die werk van die koninkryk, en dit sluit in die bydrae tot die finansiële behoeftes van die gemeente. Die plaaslike kerk is sentraal tot die Christelike geloof omdat dit die middel is wat God ingestel het om die sakramente te bedien, die Woord te verkondig. Daarom moet die ondersteuning van die kerk ‘n prioriteit wees vir elke gelowige. Terwyl dit prysenswaardig is om by te dra tot ander waardige oorsake, soos para-kerkorganisasies of liefdadigheid, moet dit nooit die primêre verantwoordelikheid vervang om jou plaaslike kerk te ondersteun nie.
Die Nuwe Testament bied leiding oor hoe Christene moet gee, en hoewel dit nie ‘n spesifieke persentasie soos die Ou Testamentiese tiende voorskryf nie, beklemtoon dit die houding en konsekwentheid van ons gawe. Die apostel Paulus moedig gelowiges aan om vryelik en vrolik te gee, nie uit dwang of huiwering nie. In 2 Korintiërs 9:7 skryf Paulus: “Laat elkeen gee soos hy in sy hart besluit het, nie met teensin of uit dwang nie, want God het die blymoedige gewer lief.” Dit beteken dat die bedrag wat elke persoon gee ‘n persoonlike besluit is, een wat biddend en met vreugde gemaak moet word. As gee soos ‘n plig of las voel, is dit noodsaaklik om eers die hartsprobleem aan te spreek, en God te vra om die vreugde van gee te herstel.
Verder adviseer Paulus gelowiges om konsekwent en in verhouding tot hoe God hulle voorspoedig gemaak het, te gee. In 1 Korintiërs 16:2 gee hy die kerk die opdrag om ‘n gedeelte van hul inkomste op die eerste dag van die week opsy te sit. Hierdie gereelde praktyk verseker dat die kerk se behoeftes deurlopend bevredig word, wat die gemeente in staat stel om effektief te funksioneer en sy missie te vervul. Hoewel die 10% tiende nie ‘n streng vereiste is nie, dien dit as ‘n nuttige riglyn. Uiteindelik moet die bedrag wat gegee word, weerspieël hoe God ons geseën het. Soos God ons hulpbronne vermeerder, behoort ons gawe dienooreenkomstig te vermeerder, in die erkenning dat alles wat ons het, ‘n gawe van Hom is.
In wese wys ons offergawes aan die kerk wat ons werklik waardeer. Wanneer ons prioriteit gee aan die ondersteuning van die kerk, toon ons ons toewyding aan God se koninkryk en Sy heerlikheid. Ons finansiële bydraes stel die kerk in staat om sy missie uit te voer, van die verkondiging van die evangelie tot die versorging van die behoeftiges. Deur getrou en vrygewig te gee, neem ons deel aan God se werk, en eer ons Hom met die hulpbronne wat Hy aan ons toevertrou het.