10 MEI 2026 SOOS ’n MOEDER TROOS
Jesaja 66:13 sê: “Soos iemand deur sy moeder getroos word, so sal Ek julle troos.” Op Moederdag hoor ons hierdie woorde met sagte dankbaarheid. ’n Ma se liefde word dikwels die duidelikste wanneer ons seerkry.
Wanneer ’n kind val, wanneer ’n knie bloei, wanneer trane oor ’n gesig loop, is dit dikwels Ma wat sê: “Kom hier na my toe.” Troos is nie altyd ’n oplossing nie; soms is dit net ’n veilige plek.
’n Moeder troos met haar teenwoordigheid. Sy kyk nie net na die wond nie; sy sien die skrik, die skaamte, die verlange en die hartseer daaragter. Wanneer iemand sterf, wanneer ’n verhouding breek, wanneer die lewe te swaar voel, is ’n moeder se stem soms soos ’n kombers om die siel: “Ek verstaan jou verdriet.” So wys moederliefde vir ons iets van God se hart.
Tog weet ons Moederdag is nie vir almal eenvoudig nie. Party mis hulle ma. Party verlang na ’n kind. Party dra wonde uit ’n verhouding wat nie veilig was nie. Selfs moeders verander met die jare: lig in die oë, maar broos in die liggaam. Daarom wys Jesaja ons verder as menslike troos. God sê: soos ’n moeder troos, só sal Ek julle troos.
Vandag dank ons die Here vir moeders wat vasgehou, geluister, versorg en saam gehuil het. Ons eer hulle liefde, hulle opoffering en hulle sagte krag. Maar ons rus uiteindelik in God, die Bron van alle troos. Sy liefde word nie moeg nie, sy arms raak nie leeg nie, sy hart vergeet nie. Mag ons, getroos deur Hom, ook mense word wat ander troos.
As jy liefhet op Moederdag
As jy van iemand hou,
en die dood het julle van mekaar geskei,
dan is daar op hierdie aarde niks of niemand
wat die leegte van daardie afwesigheid kan vul nie.
Moenie probeer om dit toe te maak
met besig wees, mooi woorde, blomme of glimlagte nie.
Dit sal nie werk nie.
Aanvaar eerder die gemis
wat jou hart op Moederdag weer kom besoek.
Dit klink hard,
maar daarin lê ook ’n diep troos:
solank die leegte werklik leeg bly,
bly liefde daarbinne asemhaal.
Solank jy haar mis,
of hom,
of die kind wat jy steeds in jou hart dra,
bly julle op ’n heilige manier verbind.
Moenie te gou sê:
“God sal die leegte vul” nie.
Want dalk vul Hy dit nie soos ons dink nie.
Dalk hou Hy die plek oop,
sodat die liefde wat daar was
nie uitgewis word nie.
God help ons om die band te bewaar —
nie sonder trane nie,
nie sonder pyn nie,
maar met ’n sagte genade
wat ons leer om te onthou
sonder om te breek.
Hoe mooier die herinneringe,
hoe ryker die liefde,
hoe swaarder voel die afskeid.
’n Ma se liefde verdwyn nie
net omdat haar hand nie meer aan joune raak nie.
’n Kind se plek raak nie minder werklik
net omdat die stoel leeg bly nie.
Maar met tyd
kan dankbaarheid die skerpste pyn
stadig verander
in stille vreugde.
Nie omdat jy vergeet het nie, maar omdat jy onthou.
Nie omdat die leegte weg is nie, maar omdat liefde steeds daar woon.