ORDE VAN DIE EREDIENS: GEBED NA DIE OFFERGAWES

WAAROM BID ONS NA DIE OFFERGAWES?

Die gee van offergawes in die kerk is nie net sommer maar net ’n gewoonte nie – dit is ’n geloofsdaad. Van die vroegste dae van die Christelike kerk af het gelowiges gedeel van wat hulle het, nie net geld en diere nie, maar ook kos en ander hulpbronne. Die eerste Christene het saam geëet tydens liefdemaaltye, en wat oorgebly het, is vir armes en siekes gegee.

Hierdie beginsel van deel en sorg leef steeds voort in die kerk van vandag. Wanneer ons offergawes gee, doen ons dit uit dankbaarheid teenoor God en in diens van ons naaste. Dit herinner ons daaraan dat alles wat ons het, van God kom – en dat Hy ons roep om dit te gebruik tot sy eer.

In meeste gemeentes word verskeie kollektes gehou: een vir diakonie (hulp aan mense in nood), en ander vir die instandhouding van die gemeente, soos geboue, projekte en bediening. Die diakens verseker dat hierdie gawes verantwoordelik ingesamel en aangewend word. Die dankoffer sorg dat die gemeente haar uitgawes kan dek soos werksaamhede van bedieninge en die herders en amptenare se lewensonderhoud.

Ons offer is dus nie net finansieel nie – dit is deel van ons aanbidding. Ons gee omdat God eers gegee het. In nederigheid en liefde dra ons by tot die werk van die kerk en die welstand van ander.

 BYBELSE EN KERKGESKIEDENIS AGTERGROND

In die vroeë kerk is offergawes ná die preek na die altaartafel gebring as simbool van dankbaarheid en toewyding. Dié gawes is aan armes, siekes en weduwees uitgedeel. Later is hierdie praktyk voortgesit in die vorm van kollekte. In die Gereformeerde tradisie is die insameling van kollekte offergawes en die daaropvolgende gebed ’n liturgiese handeling: ’n geloofsdaad wat wys ons vertrou God en wil diensbaar wees.

Die gebed ná die offergawe bring dank aan God vir wat Hy gee, vra om seën oor die gawes en bid vir wysheid om dit reg aan te wend. So word ’n eenvoudige daad van gee deel van ons aanbidding, van ons roeping, en van ons deelname aan God se werk in die wêreld.

Hoekom ons dit vandag nog doen

In die gereformeerde tradisie sien ons die hele erediens as ’n ontmoeting met God. Wanneer ons gee, doen ons dit nie as plig of ‘kerkbelasting’ nie, maar as ’n dankoffer – ’n simboliese erkenning dat alles wat ons het, van God kom.

Die gebed ná die offergawe herinner ons daaraan dat gee ’n geestelike daad is. Dit is nie net iets prakties of finansieels nie – dit is deel van ons antwoord op God se goedheid. In hierdie gebed word nie net die fisiese offer aan God opgedra nie, maar ook ons harte, ons tyd en ons bereidheid om te dien.

Dié gebed help ons om ons gawes te sien in die lig van God se Koninkryk: dat elke sent, elke uur diensbaar is aan ’n groter roeping – om lig en sout in die wêreld te wees. Dit hou ons bewus van die nood in ons wêreld en roep ons op tot verantwoordelike rentmeesterskap.

Daarom bid ons ná die offergawe: om God te dank, om Hom te vra om ons gawes te gebruik tot sy eer, en om onsself weer aan Hom toe te wy – nie net op papier of in die kollektebord nie, maar met ons hele lewens.

 Geestelike waarde

Gebed ná die offergawe het groot geestelike waarde. Dit is ’n oomblik van lof, vertroue en toewyding. Wanneer ons bid ná ons gegee het, erken ons: “Here, dit wat ek het, het ek van U ontvang, en nou gee ek dit met dankbaarheid terug.”

Hierdie gebed plaas ons offer in die regte perspektief – nie as iets wat ons uit ons oorvloed gee nie, maar as ’n daad van aanbidding en liefde. Dit herinner ons daaraan dat ons deel is van ’n groter liggaam, en dat ons gawes gebruik word om ander se laste te dra, die kerk te ondersteun, en die wêreld te dien.

Verder sluit hierdie gebed die gemeente se werksaamhede in – die werk van die diakonie, versorging van armes, jeugwerk, evangelisasie en gemeentevorming. Dit vra vir seën en leiding in alles wat die kerk doen. Dit roep die gemeente op tot saamwerk, mededeelsaamheid en gehoorsaamheid aan God se roeping.

So word die gebed ná die offergawe nie net ’n gewoonte handeling nie, maar ’n lewende herinnering dat ons as gemeente geroep is om te gee – met ons hande, ons tyd, ons middele en ons harte.

Voorbeeldgebed 1

Here ons God, U is die Gewer van alles wat goed is. Dankie dat ons vanoggend iets van wat U aan ons gegee het, mag teruggee. U sorg vir ons, gee wat ons nodig het, en vul ons lewens met genade. Ons vra dat U hierdie gawes sal aanwend tot seën van ander – vir die armes, die siekes, die gebrokenes, en vir die werk van U gemeente hier. Lei die diakens en almal wat verantwoordelik is om met wysheid en liefde te deel.

Seën die werk van ons gemeente: ons verenigings, ons dienswerk, en elke persoon wat hul tyd en talente gee. Gee ons die moed en vreugde om U met ons hele lewe te dien. Mag hierdie offer nie net geld wees nie, maar ’n teken van ons toewyding aan U. In Jesus se Naam, AMEN

Voorbeeldgebed 2

Liewe Vader, U het ons geseën met oorvloed en sorg. Alles wat ons het, kom van U af. Met dankbaarheid gee ons nou iets van dit terug – as teken van ons liefde, geloof en vertroue. Seën hierdie gawes wat vandag opgeneem is. Gebruik dit tot opbou van U kerk, verligting van nood, en uitbreiding van U Koninkryk. Seën die diakens en almal wat betrokke is by versorging, bediening en beplanning.

Ons bid vir vrede en geregtigheid in hierdie gebroke wêreld. Wees naby aan mense in nood, wees ook teenwoordig in ons eie gemeenskappe waar daar armoede, eensaamheid en wanhoop is.

Ons bid vir die gemeente se werk: vir die kinders en jeug, vir die ouer persone, vir elke diensgroep en vereniging. Laat ons mekaar dien met liefde, en saambou aan ’n kerk wat getuig van U teenwoordigheid.

Ons vra dat U hierdie offers sal seen en ons harte sal verander. Maak ons bereid om ons lewens vir U te gee, soos Christus Homself vir ons gegee het. Amen.

Voorbeeldgebed 3

Here God van lig en liefde, Ons bring U vandag dank – vir lewe, vir brood, vir geloof, vir U teenwoordigheid. Uit ons dankbaarheid gee ons hierdie offergawes – nie omdat ons moet nie, maar omdat ons wil.

Gebruik hierdie gawes, Here, om mense te bereik met U liefde. Seën die werk van die diakonie, die instansies wat met hierdie geld gehelp word, en die bediening van U Woord en diens in hierdie gemeente.

Ons bid vir ons wêreld en ons eie land. Bring rus in gebiede van oorlog en onrus. Wees naby aan almal wat ly – geestelik, liggaamlik of emosioneel. Seën ons dorp/stad, ons gemeenskap, ons straat, ons bure.

Ons bid ook vir elke taak en aktiwiteit in ons gemeente: die sustersbond, die kategese, die dienswerk, en elke projek wat mense dien en opbou. Gee volharding, wysheid en ’n hart vol liefde aan elke werker in U koninkryk.

Here, ontvang hierdie gawes – en meer nog, ontvang onsself. Vorm ons tot ’n gemeente wat U verheerlik in woord én daad. Ons bid dit in die Naam van Jesus Christus, ons Here. Amen.

SAMEVATTING

Die gebed ná die offergawe is ’n kosbare oomblik in die erediens waarin ons ons geloof, dankbaarheid en toewyding aan God uitdruk. Dit herinner ons dat gee nie net ’n praktiese behoefte aanspreek nie, maar ’n geestelike daad is – ’n daad van aanbidding.

In die Bybel en deur die geskiedenis van die kerk sien ons dat offergawes altyd met gebed gepaard gegaan het. Hierdie gebede vra vir God se seën op die gawes, vir die regte aanwending daarvan, en bring dit wat nodig in die gemeente en die wêreld voor God.

In die gereformeerde tradisie is die offergawe deel van die liturgie – ’n heilige oomblik waar gelowiges iets van hulself gee as antwoord op God se liefde. Die gebed wat daarop volg, bring alles bymekaar: lof, voorbidding, en toewyding.

Dit help ons onthou dat ons nie net lidmate is nie, maar aktiewe deelnemers aan God se werk. Wanneer ons bid ná die offergawe, vra ons dat God ons en ons middele sal gebruik tot sy eer. Só word ons gemeente werklik die liggaam van Christus: gee, dien en leef – met geloof en oorgawe.