ROU (4)
π»ππππ 68 + πππππππππ = ‘π π²ππππ
Langs ‘n strand van tye lae, droomde ek onlangs stil,
En met die Here aan my sy, stap ons daar met ‘n wil.
Ons lewe saam, ek en die Heer, met voetspore in die sand,
Elke stap ‘n getuigskrif, ek voel Sy liefde en Sy hand.
Ek staan soms stil en kyk terug, sien my lewe se verloop,
Die vreugde, smart, en hoopvolle oomblikke van elke loop.
Maar, ek merk op as ek goed aanskou, die moeilikste deel van die pad,
Slegs een paar stappe daar in die sand, waar ek dink ek alleen gekom het.
En ek vra die Heer, “Waar was U dan, wanneer ek die donkerste tye het beleef?
Wanneer ek geen uitweg kon sien nie, en my hart vir hoop gesweef?”
Die Heer kyk na my met liefde in Sy oΓ«, en sΓͺ met ‘n sagte lag,
“My geliefde kind, ek het jou gedra, deur elke donker nag.”
Hy dra ons wanneer ons nie meer kan staan,
Sy liefde sal ons altyd oorkom, in elke storm en elke baan.
So stap ons saam langs die lewe se kus,
In die voetspore van liefde, sonder om ons ooit te rus.