TREK JOU HANGENDE KLEED OP: VERWYDER WAT JOU LAAT STRUIKEL EN HARDLOOP MET GOD

GORD JOU HEUPE: VERWYDER HINDERNISSE OM SAAM MET GOD TE HARDLOOP

1 KONINGS 18 vers 41 tot 46: “… maar die hand van die Here was oor Elía, sodat hy sy heupe omgord en voor Agab uit geloop het in die rigting na Jísreël.”

Gebed voor Skriflesing

Hemelse Vader, ons nader U vandag met harte wat dors is na u teenwoordigheid, net soos die droë aarde van Israel gedors het na reën. Ons dank U vir u Woord wat lewend en kragtig is. Here, ons vra dat U deur u Heilige Gees ons verstand sal verlig en ons harte sal sagmaak. Openbaar aan ons die “los kledingstukke” in ons lewens wat ons verhinder om voluit saam met U te loop. Laat die woorde van my mond en die oordenking van ons harte vir U aanneemlik wees. AMEN

INLEIDING

In die tyd van die Bybel was klere nie net ’n modeverklaring nie, maar ’n weerspieëling van jou aktiwiteit. Mans het lang, vloeiende gewade gedra wat tot op hul enkels gehang het. Dit was gemaklik vir stap of sit, maar sodra daar gewerk, geveg of gehardloop moes word, het daardie selfde gewaad ’n gevaarlike struikelblok geword. Om “jou lende te omgord” (to gird up your loins) het beteken dat jy die los kante van jou kleed optrek en dit stewig in jou gordel vasmaak. Dit was ’n doelbewuste daad van voorbereiding; jy het jouself vrygemaak van alles wat jou kon laat struikel.

In 1 Konings 18 lees ons van hierdie pragtige idioom. Elia, na die groot oorwinning op Karmel, omgord sy lende. Hy maak homself gereed vir ’n bomenslike taak. Hierdie idioom is egter meer as net fisiese voorbereiding; dit is ’n geestelike imperatief (bevel). Dit beteken om doelbewus die dinge te identifiseer en “vas te bind” wat jou spoed in jou geestelike lewe belemmer. Net soos ’n atleet nie met ’n sleepsel klere hardloop nie, kan ’n kind van die Here nie effektief dien as daar los drade van sonde, twyfel of wêreldse sorge rondom sy voete draai nie. Om te omgord, is om te sê: “Ek is gereed vir aksie; niks sal my vandag pootjie nie.”

Struikelblokke na Karmel: Die Gevaar van die Oorwinning

Dit is dikwels na ons grootste geestelike hoogtepunte—ons “Karmel-oomblikke”—dat ons die kwesbaarste is vir struikelblokke. Elia het pas gesien hoe vuur uit die hemel daal, maar die gevaar was nog nie verby nie. Die eerste struikelblok is dikwels trots. Na ’n sukses dink ons maklik dat ons krag die deurslag gegee het, en ons vergeet om ons lende te omgord met nederigheid. Tweedens is daar uitputting. Geestelike oorlogvoering maak ’n mens moeg, en in moegheid word ons slordig met ons dissiplines.

Dan is daar die afleidings en die vrees vir môre. Terwyl die reën begin val, moes Elia nie net die modder hanteer nie, maar ook die wete dat Isebel se wraak voorlê. Soms laat ons toe dat die vrees vir die volgende krisis ons verlam, of ons word afgelei deur die onmiddellike bevrediging van rus en feesviering, soos koning Agab wat dadelik gaan eet het. Ons geestelike “kleed” raak los wanneer ons fokus verskuif van God se opdrag na ons eie gemak of ons eie angs. As ons nie hierdie hindernisse proaktief “vasbind” nie, sal die einste seën waarvoor ons gebid het—die reën—ons laat gly en val omdat ons nie gereed is vir die pad vorentoe nie.

OMGORDING ONTBLOOT WIE REGEER: VOED JY OF DIEN JY?

Die daad van omgording dwing ons om ’n fundamentele vraag te vra: Wie regeer my lewe? In die teks sien ons ’n skerp kontras tussen Agab en Elia. Agab gaan op om te eet en te drink; hy word gedryf deur sy aptyt (eetlus) en sy eie behoeftes. Elia gaan op na die top van die Karmel om te bid, en daarna omgord hy sy lende om voor die wa van die koning uit te hardloop. Agab se prioriteit is om gevoed te word; Elia se prioriteit is om te dien.

Wanneer ons weier om ons lende te omgord—wanneer ons vashou aan gerief of selfgesentreerde gewoontes—kies ons eintlik die pad van Agab. Ons “voed” ons eie begeertes ten koste van ons roeping. Maar om te omgord, is ’n daad van diensknegskap. Dit ontbloot ons hartsmotiewe. Is jy bereid om die gemaklike, loshangende kleed van selfbeskikking in te ruil vir die stywe gordel van gehoorsaamheid? Elia se hardloop voor Agab uit was nie ’n teken van minderwaardigheid nie, maar van Goddelike krag wat illustreer word deur ’n dienskneg wat homself gereed gemaak het. Dit herinner ons daaraan dat ons nie geroep is om net passiewe ontvangers van God se reën te wees nie, maar aktiewe deelnemers aan Sy koninkrykswerk.

 WORD ’N GEMEENSKAP WAT WAARHEID KAN ONTVANG

Om ons lende te omgord is nie net ’n individuele taak nie; dit het implikasies vir ons as die liggaam van Christus. Ons moet ’n familie en ’n gemeenskap word wat die “reën” van God se waarheid kan ontvang sonder om daarin te verdrink of weg te spoel. Elia se gebed was intens en aanhoudend—sewe keer het hy gevra. Dit wys op ’n gemeenskaplike volharding. Wanneer ons as gemeente saamstaan, help ons mekaar om die los kledingstukke van valse leer, onderlinge twis en geestelike traagheid vas te bind.

’n Gemeenskap wat gereed is, is ’n gemeenskap wat mekaar aanspreek en bemoedig om waardig te wandel. As een van ons struikel oor ’n los kleed, is dit die ander se taak om te help optel en vasmaak. Ons moet mekaar voorberei sodat wanneer God se Gees kragtig begin werk, ons nie onkant gevang word deur ons eie onvoorbereidheid nie. Om “omgord” te wees as gemeente, beteken ons is deursigtig met mekaar oor ons struikelblokke. Ons skep ’n veilige hawe waar waarheid gevier word bo tradisie, en waar diensbaarheid aan God belangriker is as die behoud van ons eie status of gemak. Slegs ’n “omgorde” kerk kan voor die waens van hierdie wêreld uitloop met die boodskap van hoop.

SAMEVATTING

So kom die Here vandag na ons toe met ’n eenvoudige, maar dringende vraag: Watter los kleding moet jy bymekaarmaak sodat jy kan hardloop met God? Hebreërs 12 sê: “Laat ons elke las aflê.” Party laste is sondes; party laste is dinge wat nie noodwendig sonde is nie, maar jou stadig maak. Ons moet eerlik wees.

Is dit gewoontes wat jou tyd opslurp en jou gebedslewe versmoor?
Is dit bitterheid wat soos ’n swaar mantel om jou hang en jou vrede steel?
Is dit uitstel—“môre sal ek begin”—wat jou roeping laat lê?
Is dit verborge sonde wat jy wegsteek, maar wat jou binneste lam maak?
Is dit gemak-afgode—’n lewe waar die grootste doel is om gerieflik en ryk te wees?

Blogleser vandag roep die Here jou nie net om te glo dat reën kan kom nie—Hy roep jou om op te staan, jou kleed op te trek, en te hardloop. Nie in jou eie krag nie, maar onder God se hand. AMEN

GEBED NA DIE PREEK

Troue God, ons dank U vir die vermaning en die bemoediging uit u Woord. Here, U ken elke hart en nier vandag. U sien die dinge waaraan ons vashou, die dinge wat ons spoed breek en ons laat struikel. Ons bely dat ons dikwels verkies om gemaklik te sit eerder as om omgord te staan. Vergewe ons vir ons traagheid en ons selfgerigtheid. Ons vra dat U ons deur u Gees die krag sal gee om vandag die besluit te neem om elke las af te lê. Help ons om met nuwe ywer agter U aan te loop. Mag ons lewens getuig van u bonatuurlike krag wat in swak mense werk. AMEN

SEËNBEDE

Mag die Here jou gord om gereed te wees.
Mag die Here jou sterk maak om te volhard.
Mag die Here jou vrymaak van elke las.
Mag die Here jou lei op die pad van gehoorsaamheid.
Mag die Here jou seën in Jesus se Naam. AMEN

“Om jou heupe te gord, is om alles te verwyder wat jou keer om met jou hele hart gehoorsaam te wees.”