BEGRAFNISREDE SJABLOON VIR ’N BABA
My liefste [Baba se Naam], Van die oomblik dat jy in ons lewens gekom het, het jy ‘n liefde gebring so kragtig dat dit tyd trotseer. Jou teenwoordigheid, al was dit kort, was soos ‘n fluistering uit die hemel, ‘n herinnering aan liefde in sy suiwerste vorm. Jy was klein, delikaat, en tog het jy ‘n ongelooflike krag in jou gedra wat elke hoek van ons harte gevul het.
Jy mag dalk nooit ‘n woord gepraat het nie, maar jou bestaan het ‘n storie vertel—’n storie van liefde, hoop en die skoonheid van die oomblikke wat ons so dikwels as vanselfsprekend aanvaar. Jou klein handjies, jou sagte asemhaling, die manier waarop jy perfek in my arms gepas het—alles is vir ewig in my siel ingebrand, ‘n herinnering wat ek altyd sal dra.
Vandag kom ons bymekaar om jou te eer, nie net met hartseer nie, maar met dankbaarheid vir die tyd wat ons saam met jou gehad het. Al was dit te kort, was dit gevul met liefde—‘n liefde wat nooit sal verdwyn nie, ‘n liefde wat elke dag sterker sal word.
Liewe [Baba se Naam], in die min tyd wat jy by ons was, het jy ons verander op maniere wat ons nooit gedink het moontlik is nie. Jy het ons herinner aan die broosheid van die lewe en die eindelose impak van liefde. Jou teenwoordigheid het die wêreld rondom ons laat stil word en ons gedwing om elke klein oomblik te koester—elke asem, elke aanraking, elke sagte hartklop.
Jy het die beste in almal om jou na vore gebring. Jy het ons geleer van geduld, uithouvermoë en bowenal, onvoorwaardelike liefde. Al was jy klein, was jou impak enorm. Dié wat jou ontmoet het, al was dit net vir ‘n oomblik, was vir altyd geraak deur jou warmte. En selfs diegene wat nooit die kans gekry het om jou in hul arms vas te hou nie, dra jou steeds in hul harte, deur die liefde wat ons met hulle gedeel het.
Ek sien jou in elke sonsopkoms, in die sagte geritsel van die bome, in die stil oomblikke van die nag. Jy is verweef in die diepste dele van my siel. Al is jy nie fisies hier nie, sal jy nooit werklik weg wees nie. Jou liefde omvou ons, jou herinnering gee ons krag, en jou gees leef voort in alles wat ons doen.
My liefling-kind, ek wens ek het meer tyd met jou gehad. Ek wens ek kon sien hoe jy grootword, jou lag hoor, jou eerste treë aanskou en jou vashou deur elke oomblik van vreugde en hartseer. Maar selfs in hierdie verlies weet ek een ding vir seker: jy is liefgehad op ‘n manier wat geen woorde kan beskryf nie, en daardie liefde sal nooit verdwyn nie.
Ek sal jou altyd by my dra— in my hart, in my siel en in elke asem wat ek haal. Jy is ‘n deel van my, en niks, nie eers tyd, kan dit ooit wegneem nie.
En so, al sê ons vandag totsiens, is dit nie ‘n ware afskeid nie. Dit is ‘n belofte—‘n belofte dat jy altyd onthou sal word, altyd gekoester sal word, en altyd liefgehê sal word.
Gedig: “Klein Engel”
Jy was net vir ‘n oomblik hier,
Maar jou liefde leef vir altyd voort.
‘n Sagte fluistering uit die hemel,
‘n Kosbare geskenk, deur God gestuur.
Jou handjies klein, jou asem lig,
Tog skyn jou liefde wonderlik.
Al was die tyd so kort en skaars,
Bly jou hartklop in ons daagliks daar.
Geen voetspore op die sand gelaat,
Maar in ons harte is jou pad bewaar.
Vir ewig naby, vir altyd sag,
Ons klein engel, slaap nou sag.
Al breek ons harte oor jou afwesigheid, vind ons vertroosting in die wete dat liefde nooit werklik vervaag nie. My liefste [Baba se Naam], jy was, en sal altyd wees, ‘n lig in ons lewens. Jou teenwoordigheid, al was dit kort, was betekenisvol, en jou liefde sal voortgaan om ons dae te lei.
Rus sag, my liefling-kind, in die sekere wete dat jy onmeetbaar liefgehad word. En terwyl ons vorentoe beweeg, doen ons dit met jou altyd in ons harte.
Goeie nag, my engel. Tot ons weer ontmoet.